Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι τα μικροσκοπικά χέρια του Tyrannosaurus rex εξελίχθηκαν επειδή οι γιγάντιοι θηρευτές βασίζονταν ολοένα περισσότερο στα τεράστια κρανία και τα πανίσχυρα σαγόνια τους για να σκοτώνουν τη λεία τους
Τα περίφημα μικρά χέρια του Tyrannosaurus rex ίσως εξελίχθηκαν επειδή οι γιγάντιοι αυτοί θηρευτές άρχισαν να βασίζονται κυρίως στα τεράστια κρανία και στα πανίσχυρα σαγόνια τους για να επιτίθενται στη λεία τους, σύμφωνα με νέα μελέτη από ερευνητές του University College London και του Πανεπιστημίου Cambridge.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society B και ανέλυσε 82 είδη θερόποδων δεινοσαύρων - μιας ομάδας κυρίως σαρκοφάγων, δίποδων δεινοσαύρων.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μείωση των μπροστινών άκρων εμφανίστηκε ανεξάρτητα σε πέντε μεγάλες ομάδες θερόποδων, συμπεριλαμβανομένων των τυραννοσαυρίδων, της οικογένειας στην οποία ανήκε και ο T. rex.
Τα τεράστια κρανία αντικατέστησαν τα νύχια
Σύμφωνα με τη μελέτη, η εμφάνιση γιγάντιων φυτοφάγων δεινοσαύρων, όπως οι σαυρόποδες με τον μακρύ λαιμό και την ουρά, ώθησε τα αρπακτικά να αλλάξουν στρατηγική κυνηγιού.
Αντί να πιάνουν τη λεία με τα μπροστινά άκρα και τα νύχια τους, άρχισαν να βασίζονται περισσότερο στη δύναμη των σαγονιών και του κρανίου τους.
Ο επικεφαλής της μελέτης Charlie Roger Scherer, διδακτορικός φοιτητής στο UCL Earth Sciences, δήλωσε:
«Όλοι γνωρίζουν ότι ο T. rex είχε μικροσκοπικά χέρια, αλλά και άλλοι γιγάντιοι θερόποδοι εξελίχθηκαν με εξαιρετικά μικρά μπροστινά άκρα. Ο Carnotaurus, για παράδειγμα, είχε ακόμη μικρότερα χέρια από τον T. rex».
«Use it or lose it»
Ο Scherer εξήγησε ότι οι ερευνητές εντόπισαν ισχυρή σχέση ανάμεσα στα κοντά μπροστινά άκρα και στα μεγάλα, ισχυρά κρανία.
«Το κεφάλι αντικατέστησε τα χέρια ως βασικό μέσο επίθεσης. Είναι περίπτωση "use it or lose it" - τα χέρια δεν ήταν πλέον χρήσιμα και σταδιακά μειώθηκαν σε μέγεθος», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η χρήση νυχιών για επίθεση σε έναν σαυρόποδα μήκους 30 μέτρων δεν ήταν αποτελεσματική, ενώ η χρήση ισχυρών σαγονιών πιθανότατα αποδείχθηκε πιο αποδοτική.
Ο T. rex είχε το ισχυρότερο κρανίο
Για να μελετήσουν τη σχέση κρανίου και άκρων, οι επιστήμονες δημιούργησαν νέο σύστημα μέτρησης της ανθεκτικότητας του κρανίου.
Το σύστημα αξιολογούσε τη δύναμη δαγκώματος, το σχήμα του κρανίου και τον τρόπο σύνδεσης των οστών. Τα πιο συμπαγή κρανία θεωρήθηκαν ισχυρότερα από τα μακριά και λεπτά.
Ο T. rex κατέλαβε την πρώτη θέση στη νέα κατάταξη ισχύος κρανίου.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Tyrannotitan, ένας άλλος γιγάντιος θερόποδος που ζούσε στη σημερινή Αργεντινή περισσότερο από 30 εκατομμύρια χρόνια πριν από τον T. rex.
Πέντε διαφορετικές ομάδες ανέπτυξαν μικροσκοπικά χέρια
Η μελέτη εντόπισε πέντε ομάδες δεινοσαύρων που εξελίχθηκαν με ιδιαίτερα μικρά μπροστινά άκρα:
1. Tyrannosaurids
2. Abelisaurids
3. Carcharodontosaurids
4. Megalosaurids
5. Ceratosaurids
Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι η μείωση των άκρων σχετιζόταν περισσότερο με τη δύναμη του κρανίου παρά με το συνολικό μέγεθος του σώματος.
Ακόμη και μικρότεροι δεινόσαυροι είχαν μικροσκοπικά άκρα
Οι ερευνητές σημείωσαν επίσης ότι κάποιοι δεινόσαυροι με πολύ μικρά χέρια δεν ήταν ιδιαίτερα τεράστιοι.
Παράδειγμα αποτελεί ο Majungasaurus, κορυφαίος θηρευτής της Μαδαγασκάρης πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια.
Παρά το γεγονός ότι ζύγιζε μόλις το ένα πέμπτο του βάρους του T. rex, διέθετε πολύ ισχυρό κρανίο και εξαιρετικά μικρά μπροστινά άκρα.
Διαφορετικοί δρόμοι στην ίδια εξέλιξη
Η μελέτη αποκάλυψε ότι διαφορετικές ομάδες δεινοσαύρων έφτασαν στα μικροσκοπικά άκρα μέσω διαφορετικών εξελικτικών μηχανισμών.
Στους Abelisaurids, τα χέρια και το κάτω μέρος των μπροστινών άκρων μειώθηκαν δραστικά με την πάροδο του χρόνου, ενώ στους Tyrannosaurids όλα τα τμήματα των άκρων συρρικνώθηκαν πιο ομοιόμορφα.
Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι διαφορετικές εξελικτικές πορείες οδήγησαν τελικά στο ίδιο αποτέλεσμα: γιγάντια αρπακτικά με πανίσχυρα κρανία και σχεδόν άχρηστα μπροστινά άκρα.
www.bankingnews.gr
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the Royal Society B και ανέλυσε 82 είδη θερόποδων δεινοσαύρων - μιας ομάδας κυρίως σαρκοφάγων, δίποδων δεινοσαύρων.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μείωση των μπροστινών άκρων εμφανίστηκε ανεξάρτητα σε πέντε μεγάλες ομάδες θερόποδων, συμπεριλαμβανομένων των τυραννοσαυρίδων, της οικογένειας στην οποία ανήκε και ο T. rex.
Τα τεράστια κρανία αντικατέστησαν τα νύχια
Σύμφωνα με τη μελέτη, η εμφάνιση γιγάντιων φυτοφάγων δεινοσαύρων, όπως οι σαυρόποδες με τον μακρύ λαιμό και την ουρά, ώθησε τα αρπακτικά να αλλάξουν στρατηγική κυνηγιού.
Αντί να πιάνουν τη λεία με τα μπροστινά άκρα και τα νύχια τους, άρχισαν να βασίζονται περισσότερο στη δύναμη των σαγονιών και του κρανίου τους.
Ο επικεφαλής της μελέτης Charlie Roger Scherer, διδακτορικός φοιτητής στο UCL Earth Sciences, δήλωσε:
«Όλοι γνωρίζουν ότι ο T. rex είχε μικροσκοπικά χέρια, αλλά και άλλοι γιγάντιοι θερόποδοι εξελίχθηκαν με εξαιρετικά μικρά μπροστινά άκρα. Ο Carnotaurus, για παράδειγμα, είχε ακόμη μικρότερα χέρια από τον T. rex».
«Use it or lose it»
Ο Scherer εξήγησε ότι οι ερευνητές εντόπισαν ισχυρή σχέση ανάμεσα στα κοντά μπροστινά άκρα και στα μεγάλα, ισχυρά κρανία.
«Το κεφάλι αντικατέστησε τα χέρια ως βασικό μέσο επίθεσης. Είναι περίπτωση "use it or lose it" - τα χέρια δεν ήταν πλέον χρήσιμα και σταδιακά μειώθηκαν σε μέγεθος», ανέφερε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η χρήση νυχιών για επίθεση σε έναν σαυρόποδα μήκους 30 μέτρων δεν ήταν αποτελεσματική, ενώ η χρήση ισχυρών σαγονιών πιθανότατα αποδείχθηκε πιο αποδοτική.
Ο T. rex είχε το ισχυρότερο κρανίο
Για να μελετήσουν τη σχέση κρανίου και άκρων, οι επιστήμονες δημιούργησαν νέο σύστημα μέτρησης της ανθεκτικότητας του κρανίου.
Το σύστημα αξιολογούσε τη δύναμη δαγκώματος, το σχήμα του κρανίου και τον τρόπο σύνδεσης των οστών. Τα πιο συμπαγή κρανία θεωρήθηκαν ισχυρότερα από τα μακριά και λεπτά.
Ο T. rex κατέλαβε την πρώτη θέση στη νέα κατάταξη ισχύος κρανίου.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Tyrannotitan, ένας άλλος γιγάντιος θερόποδος που ζούσε στη σημερινή Αργεντινή περισσότερο από 30 εκατομμύρια χρόνια πριν από τον T. rex.
Πέντε διαφορετικές ομάδες ανέπτυξαν μικροσκοπικά χέρια
Η μελέτη εντόπισε πέντε ομάδες δεινοσαύρων που εξελίχθηκαν με ιδιαίτερα μικρά μπροστινά άκρα:
1. Tyrannosaurids
2. Abelisaurids
3. Carcharodontosaurids
4. Megalosaurids
5. Ceratosaurids
Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι η μείωση των άκρων σχετιζόταν περισσότερο με τη δύναμη του κρανίου παρά με το συνολικό μέγεθος του σώματος.
Ακόμη και μικρότεροι δεινόσαυροι είχαν μικροσκοπικά άκρα
Οι ερευνητές σημείωσαν επίσης ότι κάποιοι δεινόσαυροι με πολύ μικρά χέρια δεν ήταν ιδιαίτερα τεράστιοι.
Παράδειγμα αποτελεί ο Majungasaurus, κορυφαίος θηρευτής της Μαδαγασκάρης πριν από περίπου 70 εκατομμύρια χρόνια.
Παρά το γεγονός ότι ζύγιζε μόλις το ένα πέμπτο του βάρους του T. rex, διέθετε πολύ ισχυρό κρανίο και εξαιρετικά μικρά μπροστινά άκρα.
Διαφορετικοί δρόμοι στην ίδια εξέλιξη
Η μελέτη αποκάλυψε ότι διαφορετικές ομάδες δεινοσαύρων έφτασαν στα μικροσκοπικά άκρα μέσω διαφορετικών εξελικτικών μηχανισμών.
Στους Abelisaurids, τα χέρια και το κάτω μέρος των μπροστινών άκρων μειώθηκαν δραστικά με την πάροδο του χρόνου, ενώ στους Tyrannosaurids όλα τα τμήματα των άκρων συρρικνώθηκαν πιο ομοιόμορφα.
Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι διαφορετικές εξελικτικές πορείες οδήγησαν τελικά στο ίδιο αποτέλεσμα: γιγάντια αρπακτικά με πανίσχυρα κρανία και σχεδόν άχρηστα μπροστινά άκρα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών